Het jaar rond

Wow, deze week precies een jaar geleden hadden we een week vol afscheidsmomentjes! Komend weekend is het een jaar geleden dat we als gezin vertrokken naar Zwitserland. Jimmy was op 31 mei al een jaar hier en als gezin (met kat) vertrokken we op 31 juli vorig jaar.

We zijn nu dus (bijna) een jaar rond, alle seizoenen mee gemaakt, alle ‘1e keren’ hier gehad, nieuwe (extra) vrienden gemaakt, school, werk, zzp-registratie, ons leven nu dus echt hier verder opgepakt. Hebben we ons leven in Nederland dan nu afgesloten? Zeker niet! Dat afscheidsfeestje was ook eigenlijk helemaal geen afscheid. Het was gewoon een goeie reden voor een feestje met een hoop leuke mensen om ze nog gauw een keer te zien vóór de verhuizing. Vrijwel iedereen hebben we daarna, ook al wonen we nu hier, nog gewoon weer gesproken via Whatsapp en videobellen. Een beetje zoals tijdens de pandemie. Maar ook tijdens onze bezoekjes aan Nederland hebben we nog met deze en gene afgesproken waar dat paste. Ook zijn er inmiddels al wat familie en vrienden bij ons in Zwitserland geweest en gaan er de komende weken nog wat mensen langskomen. En waarom zou je elkaar alleen in Nederland of Zwitserland kunnen zien? Als je allebei in Italië op vakantie bent valt er ook best iets te regelen!

Op dit moment genieten de kinderen van een 8 weken durende zomervakantie. Ze hebben het verdiend! De helft zit er al op. De eerste twee weken heerlijk gekeuteld in en om het huis, nog wat met vriendjes afgesproken en gezwommen in het meer. De afgelopen 2 weken hebben we genoten van onze vakantie in Italië! Ooh wat waren we daar aan toe na dit bijzondere en enerverende jaar! Elke dag gezwommen in het zwembad en/of de zee (een echte zee, dus geen See 🤣), de toren van Pisa gezien, Florence en Volterra bezocht, pasta kookworkshop gedaan en verder vooral slow living toegepast op de dagen. De komende weken staan in het teken van bezoekjes aan en van familie en vrienden in en uit Nederland. Tussendoor ook nog wat dates met vrienden van hier én genieten Jimmy en ik van een weekendje met z’n tweeën terwijl opa en oma hier oppassen!

En dan de vraag die we de laatste tijd steeds vaker krijgen. Wat is ons plan? Blijven we hier, voor hoe lang, gaan we nog terug naar Nederland of gaan we nog ergens anders heen? Het antwoord is dat we het niet weten. Het idee is dat we hier in ieder geval nog 2 tot 3 jaar blijven wonen. We willen de kinderen liever niet te snel weer oppakken en ergens anders weer opnieuw laten beginnen. Hoewel ze zelf al wel laten merken dat ze anders naar de wereld zijn gaan kijken. Isabel zei bijvoorbeeld op de terugweg van vakantie dat ze best ook in Italië zou willen wonen, maar toch ook niet, want het was er toch wel erg warm. Hoe dan ook, over 2/3 jaar bereikt Isabel toch wel echt de pubertijd (denial, denial) en dat is wat ons betreft een periode waarin we de kinderen een stabiele tijd willen bieden. Dus de gedacht is dat we voor die tijd:

• besluiten hier te blijven zitten waar we zitten
• of we gaan terug naar Nederland
• of we maken nog een stap naar een ander land

Wat goed voelt voor ons!

En dat gezegd hebbende, dit is waarschijnlijk voorlopig even ons laatste blog hier. Op Instagram en Facebook plaatsen we natuurlijk nog geregeld wat posts over hoe het ons vergaat en wat we zoal doen. Maar wie weet, kriebelt het zo af en toe om even wat meer te vertellen. De website blijft dan ook gewoon bestaan, want dat we ooit nog eens een nieuw avontuur aan gaan … 😉