Wow, de tijd haalt ons soms wel ff in hoor. Soms denk ik het duurt nog wel even voordat we gaan en dan ineens lijkt het al heel snel dicht bij te komen. Gister met Yoep het aantal nachtjes geteld en het zijn (min afgelopen nacht) nog 42 nachtjes totdat we vertrekken. 31 juli is nu definitief de datum dat we gaan. Met z’n vieren, de poes en wat spullen voor de eerste dagen: Op naar Zug.
Nadat Jimmy de eerste week van juni daar was, is hij daarna weer een week hier in Nederland geweest. Wel aan het werk hoor, kennismaken met diverse collega’s en partijen die hier in NL gevestigd zijn. Maar toch wel even lekker voor ons dat hij gewoon thuis was. En natuurlijk had hij de eerste verhalen, foto’s en filmpjes van daar! Dat was smullen geblazen voor ons alle drie. We krijgen er alleen maar meer zin in om te gaan.
Sinds afgelopen zondag zit Jimmy weer in Zug en nu voor ong 2,5 week. Dat was toch wel even slikken voor Isabel. Die is er wel even een paar dagen een beetje down om geweest. Maar ze heeft haar schouders eronder gezet en is nu weer helemaal in haar hum. Gister even zitten videobellen met papa met haar eigen telefoon, helemaal wijs is ze ermee.
Ondertussen is het huis definitief verkocht. Vanaf 1 september zijn wij niet meer de eigenaren van dit fijne huis dat we (deels) eigen handig van boven tot beneden helemaal verbouwd hebben. Gek idee hoor dat we straks in de weekenden geen klusjes meer te doen hebben. Waar we geregeld een beetje zaten te schipperen tussen tijd nemen voor de kids, onszelf maar ook voor het huis, zijn straks alle weekenden voor onszelf! Begrijp me niet verkeerd, we hebben het klussen meestal echt wel leuk gevonden, anders hadden we niet voor dit huis gekozen. Dus ben benieuwd of we het gaan missen als we straks gaan huren. Ach, we vinden vast wel iets nieuws, onszelf kennende ;-).
Verder zijn we druk met de nodige regeldingetjes. Pensioenen vaststellen, verzekeringen daar uitzoeken en regelen, medisch dossiers hier los zien te peuteren, zorgen dat we gevaccineerd zijn (ik heb de 1e prik binnen 💪🏻). Ook de poes moest gevaccineerd worden (rabiës) en een reispaspoort krijgen, dus die is nu good to go. En het allerleukste wat we ‘moesten’ regelen: We hebben toch 2 kleine afscheidsfeestje kunnen plannen. Zo blij mee! De kids hebben straks gewoon hun eigen feestje met wat vriendjes en vriendinnetjes. Zo is afscheid nemen in hun ogen eigenlijk best een beetje leuk.
Veel te doen en te regelen, maar het is echt een leuke reis om te maken!
Familie Post op avontuur 